Inleiding in onze spiritualiteit

De norbertijnen delen met andere religieuzen de roeping en opdracht om op een bijzondere wijze te getuigen van een leven overeenkomstig het evangelie, gericht op gemeenschap tussen God en mensen en tussen mensen onderling. De wijze waarop aan deze opdracht vorm gegeven wordt vormt de spiritualiteit van een religieuze gemeenschap.

De bronnen van de norbertijnse spiritualiteit zijn naast de Bijbel en de traditie, de Regel van St. Augustinus en de idealen van St. Norbertus. De rode draad door de regel van Augustinus is de liefde. Vaak wordt de regelvader dan ook afgebeeld met een brandend hart in zijn hand.

Het ideaal van Norbertus was om de kerk van binnenuit te vernieuwen naar het ideaal van de armoedebeleving en het gemeenschapsleven. Zo ligt in de norbertijnse spiritualiteit het accent op beide elementen: gemeenschap stichten naar binnen en naar buiten, op kerkopbouw, op verdieping van het geloofsleven vanuit de eigen gemeenschap, op actie en contemplatie.