ERE WIE ERE TOEKOMT
Margaret de Groot-Vlasveld

Vandaag ben ik betrokken bij een complot. Een van onze vrijwilligers krijgt een lintje. Zij weet van niets en wordt om 9.30 uur op een locatie verwacht waar  Burgemeester Thom de Graaf van Nijmegen haar Koninklijk gaat onderscheiden. Samen met collega’s lokken we  de 84-jarige vrijwilligster naar een ‘verzonnen’ bespreking en zorgen dat ze tijdig op de afgesproken plaats zal zijn.

Om voor een lintje in aanmerking te komen wordt er verwacht dat iemand bijzondere verdiensten voor de samenleving heeft geleverd. Ik vraag me af wat het verschil is tussen normale en bijzondere verdiensten? Volgens de richtlijnen om voor een onderscheiding in aanmerking te komen is het van belang dat deze verdiensten tenminste gedurende 15 jaar verricht zijn en dat er sprake is van een bijzondere uitstraling naar de samenleving. Er wordt vooral gewicht toegekend aan de uitoefening van maatschappelijke functies, zoals vrijwilligerswerk.

“Onze mevrouw” komt al 34 jaar wekelijks naar het verpleeghuis. Nadat haar moeder in ons huis is overleden, is ze jarenlang enkele dagen per week blijven komen om dementerende bewoners te helpen met eten geven, wat afleiding te bieden door een gesprek of met iemand te gaan wandelen. Door weer en wind, bij nacht en ontij, komt zij waken als een bewoner, zonder familie of vrienden, stervende is. Haar hoofdtaak was en is nog steeds om bewoners op zondagochtend mee naar de kapel te nemen om samen met hen de liturgie te vieren. Ondanks haar eigen verdriet en lichamelijke klachten, is ze trouw gebleven aan haar opdracht om zorg te dragen voor hen die kwetsbaar zijn. “Onze mevrouw” vertrouwde me ooit toe dat ze, vanwege beperkte financiële middelen, niet meer op vakantie kan gaan. Ze wil liever auto blijven rijden, om haar taak in het verpleeghuis te blijven volhouden.

Vrijwilligers! Wie kent ze niet? Onze samenleving is afhankelijk geworden van hen die zich, Pro Deo, inzetten ten behoeve van mens, kerk en maatschappij. Vooral ouderen zijn beschikbaar voor menige taak waar de overheid geen geld voor wil of kan  uitgeven. Hun inzet is echter onbetaalbaar. Op een negatieve manier worden ouderen beschouwd als de ‘grijze golf’. Zij zullen voor hoge kosten zorgen op het gebied van o.a. huisvesting en ziektekosten. Graag  wil ik een andere visie op ouder worden belichten. Door de motivatie, betrokkenheid en innerlijke wijsheid zijn het juist deze mensen, die in hun derde levensfase, waardevol zijn. Hun grijze haren staan symbool voor zilver. Zij bieden ondersteuning op maatschappelijk en kerkelijk gebied, ook hun bijdrage op economisch vlak is niet te onderschatten. Er zijn genoeg voorbeelden te noemen waarin zichtbaar is, wie de pijlers zijn van  maatschappij en kerk. Musea, bibliotheken, sportverenigingen, kerkgenootschappen en abdijen, zieken- en verpleeghuizen, woonzorgcentra etc. zouden erg stil worden als de vrijwilligers thuis blijven en gaan genieten van hun oude dag.

Dit roept de vraag op wat genieten is? Genot ligt vaak niet in het meer en meer willen hebben en vergaren van materie. Eerder in ontmoeting vanuit een oprecht ‘zijn’, waarin je elkaar serieus neemt. Gelukkig merken velen dat  genieten een ervaring is waarin geven en ontvangen in elkaars verlengde liggen. Het samen onderweg zijn geeft betekenis aan de zin van het leven.

De lintjesregen zal deze dagen laten zien wie zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt en dat heeft uitgestraald naar zijn of haar omgeving.

Ere wie ere toekomt!

Boekentip Benoit Standaert: Spiritualiteit als levenskunst.

U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U

Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op www.abdijvanberne.nl.