...EN ALLEMAAL HEBBEN ZE MOEDERS
Piet Al o.praem.

Deze woorden hebben me altijd diep getroffen. Ze staan in het dagboek van Désirée Clary, een zijdehandelaarsdochter uit Marseille, de eerste officiële liefde van Napoleon, later echtgenote van Jean-Baptiste Bernadotte, maarschalk van Frankrijk en ten slotte in 1818 koningin van Zweden. Ik heb het boek van mijn moeder gekregen b.g.v. mijn eindexamen op 22 juli 1953.  

…En allemaal hebben ze moeders… De woorden zijn Désirée Clary ontvallen toen ze in 1807 in een reiskoets door de troosteloze slagvelden van Oost-Pruissen reed om haar gewonde man te bezoeken. Het dagboek gaat verder:”De adjudant naast me, die ingedut was, schrok wakker. “Pardon, moeders ?” Ik wees naar de aardhopen met vlug ineen geslagen kruisen waarop de regen neerviel. “De dode soldaten. Het zijn toch zonen !”

Het is vandaag Dag van Europa en zondag Moederdag. Er zijn op weg naar een verenigd Europa heel wat slachtoffers gevallen. Soms waren het nog bijna kindsoldaten. Zeker in de Grande Armee, waarmee Napoleon Rusland wou onderwerpen. En er zijn heel wat moedertranen vergoten. Was dat tevergeefs ? Was het zinloos ? Ik denk dat de slachtpartijen op de slagvelden zinloos waren. Met wapengeweld los je niets op. Dat leidt niet tot communicatie. Maar de bittere tranen zijn verstild tot kristallen, waaruit met vallen en opstaan een nieuwe wereld kan ontstaan.

Maar het zogenaamd verenigde Europa is nog lang geen Nieuw Jeruzalem. Het is nog geen kristalklare jaspis zoals het Boek van de Openbaring zegt, maar eerder een kolos op lemen voeten, kwetsbaar bij de minste of geringste stoot. Er liggen nog de nodige lonten die vlam kunnen vatten.  

Met Pinksteren, aanstaande zondag bidt de kerkgemeenschap graag psalm 104, de scheppingspsalm: Zend uw Geest uit en alles zal herschapen worden. En Gij zult het aanzien der aarde vernieuwen”. Maar de Geest is niet iets dat van buiten af  naar ons toekomt. De Geest is ook niet iets of iemand voor katholieken of christenen. De Geest leeft in ieder mensenhart, want iedere mens is geschapen naar Gods beeld en gelijkenis.
Maar al die grote woorden over de Geest kunnen ook een slag in de lucht zijn. Het gaat er heel eenvoudig om dat wij elkaar aanvaarden, dat we met elkaar begaan zijn in de steeds wisselende situaties van iedere dag. Er worden genoeg mooie en gestroomlijnde woorden in de kerk gezegd, maar het gaat erom dat we geweldloos met elkaar communiceren; dat we verbinding met elkaar zoeken en elkaar niet laten vallen. Dat is echt leven naar de Geest, leven zoals Jezus Christus.

Door die kleine, onopvallende daden van iedere dag, die door Paulus de vruchten van de Geest worden genoemd, bouwen we binnen ons grote wereldbestel ook Europa op, liever niet tot en economische grootmacht, maar tot een plaats waar gerechtigheid woont. Een plaats ook, waar moeders minder zorgen zullen hebben om de kinderen die zij ter wereld brengen. Al die kinderen…..en allemaal hebben ze moeders.

Boekentip Gedreven door de geest, door L.W. Smelt

U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U

Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op www.abdijvanberne.nl.