Religie is relatie
Ton Baeten o.praem.
Met zijn allen stappen we weer over de drempel van 2008-2009. We kijken terug naar
alle gebeurtenissen van het afgelopen jaar, niet alleen naar persoonlijke emoties die ons in hun greep houden, maar ook naar maatschappelijke
problemen, waarvan we het slachtoffer werden, inclusief de creditcrisis en de economische recessie. We kijken echter ook vooruit, maar voelen
ons dan onzeker over wat er allemaal te gebeuren staat. Het verleden berust immers op feiten, de toekomst op verwachtingen, positief dan wel negatief.
Verwachtingen hebben we genoeg, zowel persoonlijk als maatschappelijk en we
vragen ons af, of ze werkelijkheid zullen worden. Zullen mijn relaties stabiel zijn? Hoe zal mijn materiële toekomst eruit zien? Zullen we
eindelijk de problemen in ons gezin of familie kunnen oplossen? Zal de kloof tussen rijk en arm smaller worden? Zal de discriminatie langzaamaan
minder worden? Zullen de godsdiensten toleranter worden? Zullen de kerken meer begrip krijgen voor elkaar? Deze en nog duizend andere vragen houden
ons in hun greep.
Als we eerlijk zijn, zullen we ontdekken, dat elke vraag een relatieaspect heeft. Het
gaat altijd over de relatie die we bezitten tegenover de op ons afkomende problemen, zowel persoonlijk als maatschappelijk. Hoe we het ook wenden of
keren, we zijn als mensen immers met elkaar verbonden. We zijn gemeenschapsmensen. Dat is in onze natuur verankerd. Hier raken we ook de kern van elke
religie, een woord dat feitelijk ‘binding’ betekent. Religie en relatie zijn misschien meer dan wij vermoeden inwisselbaar.
Voor de gelovige mens zal het duidelijk zijn, dat we een relatie met de Eeuwige hebben
of nog beter dat hij een relatie heeft met ons. Vanuit die relatie komen we tot een religie, tot een levensbeschouwing die ons leven zin en inhoud geeft,
of deze nu joods, christelijk of islamitisch is. Van daaruit kunnen we tot de overtuiging komen, dat we relaties met elkaar moeten opbouwen, om het leven
zinvol te maken. Geen enkel persoonlijk of maatschappelijk probleem kan opgelost worden, als we ontkennen, dat we relaties hebben met elkaar.
Relaties moeten duurzaam zijn, willen ze in het leven een houvast geven. Misschien ligt hier
wel de reden, dat problemen in de persoonlijke en maatschappelijke sfeer zo moeizaam tot een oplossing komen, omdat onze relaties niet duurzaam zijn. De
dialoog tussen mensen is hierin een onmisbaar gegeven, om tot duurzame relaties uit te groeien. Waar geen dialoog is, kan geen relatie ontstaan en ook geen
religie gedijen.
Op internet las ik, dat de Raad van de Kerken in Nederland, het Contactorgaan Moslims en
Overheid en het Nederlands Verbond voor Progressief Jodendom op 4 januari een gezamenlijke verklaring zullen uitgeven, waarin zij besluiten tot een dialoog,
waardoor zij bijdragen aan een vreedzame samenleving, die weet om te gaan met verscheidenheid. Vrijheid, rechtvaardigheid, respect en solidariteit zijn
grondwaarden, die door de religies gestuurd worden. Ze willen met elkaar de dialoog aangaan, om niet langer langs elkaar heen te leven.
Religie en relatie zijn tot elkaar veroordeeld of positief gezegd met elkaar verbonden. De
problemen die in het nieuwe jaar op ons afkomen kunnen alleen opgelost worden of dragelijk zijn, als we vanuit een diepe religie relaties met elkaar durven
aangaan. Ik wens u allen een voorspoedig Nieuwjaar toe, waarin u zult groeien in onderlinge relaties en hopelijk ook in een welgemeende religie,welke
deze ook is.
U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de
rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor
buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U |
Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op
www.abdijvanberne.nl.