'De boel bij elkaar houden'
Wil van der Heijden
In de aanloop naar de verkiezingen op 9 juni is de uitspraak 'de boel bij elkaar houden' menigmaal in de media te horen
en te lezen geweest. Het is bijna het imago geworden van de nieuwe PvdA leider Job Cohen, die ermee wilde aangeven wat hij als een
belangrijke opdracht zag om Amsterdam te besturen.
Vaak wordt er wat smalend op gereageerd. Nog vaker wordt het feit dat hij weinig economische kennis heeft als een probleem opgevoerd
om in deze tijd van crisis het land te besturen. En met economische kennis wordt dan bedoeld: verstand van geld, winst en zaken doen.
Hiermee hebben we het woord economie echter zeer versmald. Het is afgeleid van 'oikos nomos' wat betekent: de wetten, de regels van het
huis. Toen ik daar achter kwam werd het me allengs meer duidelijk waar het in de economie in wezen om gaat.
Ik kan het nu terugbrengen naar een kleinere schaal, namelijk een huis en een gezin. Ik moet denken aan het gezin waar ik als kind
geleefd heb met ouders, een behoorlijk aantal broers en zussen en een oude oma. Binnen de mogelijkheden van die tijd werden we aangespoord
om onszelf persoonlijk te ontwikkelen. Ik realiseer me echter dat voor het functioneren van het geheel, om het met elkaar goed leefbaar te
houden, ieder naar zijn of haar vermogen verantwoordelijkheid moest dragen. Met alleen geld was het nog niet goed leefbaar. Er was ook zorg
nodig, zeker voor de oude oma en de kleine kinderen. Er was ook rust nodig en momenten om met elkaar het leven te vieren.
Dat kwam zowel ieders persoonlijk welbevinden ten goede als het functioneren van het hele gezin. Persoonlijke ambities moesten wel eens
worden opgeofferd ten behoeve van het geheel. Dat was niet altijd leuk maar wel noodzakelijk.
Zo werden we ook opgevoed om in de samenleving te staan. Enkel een betaalde baan ambiëren was enigszins egoïstisch. Mijn ouders
vonden dat wij ook een onbezoldigde bijdrage dienden te leveren door vrijwilligerswerk te doen in verenigingen, besturen of zorg dragen
voor anderen op welke bescheiden wijze dan ook. Zo functioneerde de samenleving op kleine schaal in ons gezin en in het dorp waar wij
woonden. Zo hielden we als het ware in de goede betekenis van het woord 'de boel bij elkaar'.
Dat is volgens mij wat Cohen in Amsterdam op grote schaal probeerde te doen. Voor datzelfde model kiest hij als het gaat om ons land
te besturen. Daartoe is economie, opgevat in de oorspronkelijke betekenis van het woord, van wezenlijk belang: leven volgens de regels,
de wetten van het huis. En die wetten betreffen niet enkel de portemonnee en de werkende mens, maar de hele mens in alle facetten van het
bestaan. Het gaat er dan niet alleen om je af te vragen wat de samenleving voor mij kan betekenen maar evenzeer of meer nog welke
verantwoordelijkheid ik heb voor de samenleving
Ons land is er allerminst mee gediend als mensen tegenover elkaar komen te staan, of erger nog tegen elkaar worden opgezet. Op wie ik
ook stem, een samenleving vraagt erom de boel bij elkaar te houden. Alleen dan kan er worden samen geleefd en kan ook ieder persoonlijk
tot haar en zijn recht komen.
U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de
rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor
buitenlandse abonnee's: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U
|
Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op
www.abdijvanberne.nl.