Ten afscheid
Theo Kennis.
Twee gebouwen in de abdijtuin
worden momenteel gesloopt.
Elk gebouw roept bij mij herinneringen op.
Ik wil die graag met u delen
en zo een afscheid nemen van die gebouwen.
Allereerst noem ik het fruithuis.
Het werd gebouwd in de vijftiger jaren
en bewaarde het fruit in de winter
ja zelfs tot in het voorjaar.
Het gebouw herinnert me aan de tijd
dat we in de abdij met velen waren.
De cataloog van 1953 vermeldt 200 leden.
Die woonden niet allemaal in de abdij,
maar wel waren er 9 novicen, 27 junioren
en dan ook nog 22 broeders.
Er was veel werk te doen
want we waren self-supporting.
We hadden een boerderij en een groententuin,
we hadden een boomgaard, ja zelfs twee
een bakkerij met broeder Frans als bakker
een drukkerij met broeder Fulco.
Soms werden we ingeschakeld bij de werkzaamheden,
maar het leeuwenaandeel deden de broeders.
Gaandeweg is veel hiervan verdwenen
en nu ook het fruithuis, dat ons appels leverde
als broodbeleg tot in het voorjaar.
Alleen de naam van het Verzorgingshuis De Bongerd
herinnert ons nog aan de boomgaard,
die daar aangepland was.
In de zeventiger jaren veranderde de situatie sterk.
Het aantal novicen liep sterk terug.
Het abdijhuis draaide volop.
Daar waren retraites voor religieuzen
en bezinningsdagen voor senioren.
Ion de abdij miste men het contact met jongeren.
Zo ontstond een jongeren contact groep (JOK)
die zich inzette om een leeg staand pand in de tuin
geschikt te maken voor een ontmoetingsruimte voor jongeren.
Het kreeg de naam De Uithof.
Als zodanig heeft het ruim 20 jaar gefunctioneerd.
Uit het hele land kwamen jongeren
soms in klasse verband
soms vrijwillig op het aangeboden thema.
De wereld van de jongeren en die van de abdij
staan mijlen ver van elkaar.
Maar toch, soms heel even kwam we elkaar nabij.
De eerste tien minuten gebeurde er al heel veel.
Er was koffie bij het binnenkomen voor de leerlingen
maar ook voor de leraren.
Op school gebeurde dat niet.
De voorstelling van abdij en kloosterling moest bijgesteld worden.
Er kwamen heel veel vragen.
Vaak was er een gesprek van twee of drie jongelui
met een medebroeder.
Als hij open en vrij met hen sprak
als antwoord op hun vragen
dan maakte dat zo'n grote indruk,
dat ze na afloop met elkaar in gesprek gingen.
De sfeer onder elkaar werd er door veranderd.
Er ontstond iets van broederschap en solidariteit.
Heden hebben jongelui nieuwe ontmoetingsplekken gevonden
en de Uithof heeft zijn diensten gedaan.
In dankbaarheid kijk ik terug
naar al degenen die dit werk mogelijk hebben gemaakt.
Twee gebouwen worden gesloopt en verdwijnen.
Maar wie de abdij in deze maanden bezoekt
ziet dat een groot deel van de abdij in de steigers staat.
We hebben de hoop niet opgegeven
en gaan een nieuwe tijd tegemoet
al weten we nog niet hoe die er uit zal zien.
U kunt blijk geven van uw waardering voor Stukwerk door overmaking van een vrijwillige bijdrage op één van de
rekeningen van de Abdij van Berne te Heeswijk: Postbank 1082440 of Rabobank 1201.00.908 (vermelding: 'vrijwillige bijdrage') Voor
buitenlandse abonnees: Rabobank 12.01.00.908; IBAN: NL64RABO 0120 1009 08; BIC: RABONL2U
|
Alle vorige afleveringen van Stukwerk-online zijn te vinden op
www.abdijvanberne.nl.